Beglaubigung (notariële)

Definitie

Basisdefinitie

De notariële bekrachtiging is de door de notaris uitgevoerde bevestiging van de echtheid van een handtekening of afschrift, die de hoogste rechtszekerheid voor documenten in de context van het handelsregister waarborgt.

Gedetailleerde uitleg

De notariële bekrachtiging is de door de notaris geïnitieerde, rechtsgeldige bevestiging van de echtheid van een handtekening of afschrift en waarborgt daarmee de hoogste rechtszekerheid voor contracten en akten. Bij de handtekeningbekrachtiging controleert de notaris de identiteit van de ondertekenaar aan de hand van een identiteitskaart of paspoort en noteert op het document dat de handtekening eigenhandig is gezet. De afschriftbekrachtiging bevestigt daarentegen dat kopieën exact overeenkomen met het originele document. Vooral belangrijk is de openbare bekrachtiging volgens § 12 HGB voor registeraanmeldingen, zoals bij het handelsregister of verenigingsregister, wanneer directeuren, gevolmachtigden of bestuursleden hun handtekening moeten indienen. Door het 'openbare geloof' van de notaris genieten bekrachtigde documenten een verhoogde bewijskracht voor rechtbanken en autoriteiten. De kosten van een notariële bekrachtiging worden bepaald door de wet op gerechts- en notariskosten (GNotKG) en beginnen meestal rond de 20 euro per handtekening. Dankzij landelijk uniforme tarieven is een prijsvergelijking eenvoudig. Wie akten voor buitenlandse transacties nodig heeft, krijgt vaak bovendien een apostille of legalisatie. Daarmee is de notariële bekrachtiging een onmisbaar instrument voor rechtszekere documenten in Duitsland.