Eintragungsfähigkeit

Eintragungsfähigkeit verwijst in het Duitse registerrecht naar de fundamentele mogelijkheid om een bepaald feit vrijwillig in een openbaar register – meestal het handelsregister – te laten opnemen, hoewel er geen wettelijke inschrijvingsplicht bestaat. Inschrijfbare feiten worden expliciet erkend in het Handelsgesetzbuch (HGB) of door gevestigde jurisprudentie. Typische voorbeelden zijn de inschrijving van een landbouwbedrijf volgens § 3 HGB, waardoor het bedrijf met de registerinschrijving een 'Kaufmann kraft Eintragung' wordt. Daarentegen wordt de verlening van een volmacht niet als inschrijfbaar beschouwd en verschijnt daarom ook niet in het handelsregister. De Eintragungsfähigkeit zorgt voor verhoogde publiciteit, rechtszekerheid en bescherming van het handelsverkeer, omdat derden op de inhoud van het register mogen vertrouwen. Bedrijven gebruiken het om hun rechtsverhoudingen – zoals zetelverplaatsing, rechtsvormtoevoeging of werknemersvertegenwoordigers in de raad van toezicht – transparant te documenteren. Voorwaarde is een inschrijvingsaanvraag bij de bevoegde registerrechtbank, die door een notaris moet worden gewaarmerkt.