Überschuldung

Überschuldung verwijst in het Duitse insolventierecht naar de situatie waarin de som van de passiva de som van de activa van een rechtspersoon overtreft en er tegelijkertijd een negatieve prognose voor voortzetting bestaat. Wanneer aan deze dubbele voorwaarde is voldaan, wordt een GmbH, UG, AG of coöperatie als boekhoudkundig overbelast beschouwd en moet volgens § 15a InsO onmiddellijk een insolventieaanvraag worden ingediend. De bedrijfsleider is persoonlijk aansprakelijk als hij de verplichting tot het indienen van een insolventieaanvraag bij Überschuldung schendt. Überschuldung is dus – naast betalingsonmacht – een centrale insolventiereden en een belangrijk vroegtijdig waarschuwingssignaal voor een dreigende bedrijfscrisis. Bij particulieren spreekt men eerder van privé-Überschuldung; hier leidt een schuldenlast die niet duurzaam door het beschikbare inkomen kan worden gedekt vaak tot consumenteninsolventie of buitengerechtelijke schuldenregelingen. Oorzaken voor Überschuldung kunnen aanhoudende verliezen, gebrek aan eigen vermogen, hoge rentelasten of onverwachte vorderingsverliezen zijn. Een tijdige balansanalyse, liquiditeitsplanning en herstructurering – bijvoorbeeld door schuldvermindering, standstill-overeenkomsten of kapitaalinjecties – kan de Überschuldung opheffen en insolventie voorkomen. Bedrijven moeten daarom regelmatig hun eigen vermogen controleren en tijdig professionele herstructureringsadvies inwinnen.